X
تبلیغات
رایتل

ندای خاموش

چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید

یکشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1388 ساعت 12:22 ق.ظ

وحدت

"بزرگترین آسیبی که حذف مذهب به حیات انسانی وارد میکند، تجزیه حیات و شخصیت آدمی به دو قطعه دنیوی و اخروی است!

در صورتی که حیات معقول که ریشه اصلیاش از عالم بالا شروع شدهاست، امکان ندارد در عالم پایین ختم و یا قابل تجزیه شود، به طوری که یک جزء آن در این دنیا در اختیار خود انسان باشد و مطابق تمایلات و آرمانهای خود، آن را اداره کند و جزء دیگرش را به عنوان جزء اخروی آن، با مقداری حرکات و اذکار تلقی و تامین نماید!"

این عبارات مفاهیم غریبی نیستند. تقسیم کردن زندگی به دو بخش دنیوی و اخروی. و این دوگانه شدن چهها که نمیکند. چه بسا در نیمه اول قوانین حکمفرما باشند که با اخلاق و مذهب هم تعارض داشتهباشند و در نیمه دوم آداب و مناسکی باشد که هیچ مزاحمتی برای خودخواهیهای نیمه اول ایجاد نمیکند بلکه وعده بهشت هم میدهد. در مقابل کسانی را هم میشناسیم که تمام شئون زندگی فردی و اجتماعیشان بازگو کننده وحدت و یگانگی است.

آیا واقعاً دوگانه پرستی در همین تقسیم زندگی به دو جزء یادشده نیست؟ با این معنا آیا بسیاری از به ظاهر دینداران در زمره کسانی نیستند که به واقع دین را از زندگی دنیوی حذف کردهاند و پشتی ظواهری از آن پنهان شدهاند؟ آیا خود من میتوانم ادعا کنم که از این دست مردم نیستم؟ باز هم آفرین به سکولارها که دستکم، از این نفاق دورند.

به نظرم دورویی و نفاق به مراتب از آنچه سکولاریزم نامیده می شود خطرناک تر است. مدعیان دروغین دینداری با توجیه ظلم، با دروغ، با غصب موقعیتی که حقشان نیست، با تهمت، با افترا و یا با سکوت در برابر این رفتارها و بدتر از آن تاییدشان، آنچنان بیرحمانه دین را از زندگی دنیوی حذف میکنند که هیچ دشمن دینی نمیتواند چنین کند. من معنایی واضحتر از اینکه گفتم برای نفاق و دورویی نمیدانم.

در این هیاهو، قهرمانان واقعی و دینداران راستین کسانی هستند که به کسی اقتدا میکنند که حاضر نبود در مقابل همه دنیا، پرکاهی را از دهان موری برگیرد و تمام لحظات زندگیاش اثباتی شدند برای این حرف.